Στην απόφαση να διεκδικήσουν το κοινοτικό συμβούλιο Νέου Πετριτσίου, του Δήμου Σιντικής, ως ανεξάρτητη κίνηση στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αποφάσισαν κάτοικοι της περιοχής, μεταξύ των οποίων και ο γνωστός δημοσιογράφος Παναγιώτης Σαββίδης.

 

 

Με κεντρικό σύνθημα «σκεφτόμαστε τοπικά, δρούμε συνολικά, δημοκρατικά και ελεύθερα. Περνάμε μπροστά για το Νέο Πετρίτσι που όλοι θέλουμε και αγαπάμε,» οι υποψήφιοι ανακοίνωσαν τη σύσταση «Ανεξάρτητης Κίνησης Ενεργών Πολιτών».

 

Τα πρώτα ονόματα που ανακοινώθηκαν είναι τα εξής:

 

ΒΟΥΚΑΝΤΣΗ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΑ – ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ

 

ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΘΕΜ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ - ΑΝΕΡΓΗ

 

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΑΒΡ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

 

ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΠΑΝΤ. ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΕΛ.ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ

 

Ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Σαββίδης, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του:

 

«Αποφάσισα να πορευτώ ανεξάρτητα αν και υπήρξαν προτάσεις από παραταξιακά ψηφοδέλτια.

Ακολουθώ μια Κίνηση που γεννήθηκε από ανθρώπους με ίδια οράματα και προβληματισμούς για το Ν. Πετρίτσι.

 

Πορεύομαι με ενεργούς συγχωριανούς μου, που δεν εφησυχάζουν στο στάσιμο και στη μετριότητα.

Είμαι πολίτης και ανάμεσα στις υποχρεώσεις μου είναι και η έγνοια για τον τόπο που γεννήθηκα, μεγάλωσα και θα επιστρέψω μόνιμα.

 

Στις επικείμενες Κοινοτικές Εκλογές, θα είμαι υποψήφιος Κοινοτικός Σύμβουλος, με την ‘Ανεξάρτητη Κίνηση Ενεργών Πολιτών’ του Νέου Πετριτσίου, κυνηγώντας όχι καρέκλες και αξιώματα αλλά έργο και αποτέλεσμα».

 

Αποφεύγω να μιλάω δημόσια για τον εαυτό μου, αλλά μια και θα εκτεθώ δημόσια στις επικείμενες Κοινοτικές Εκλογές για το Νέο Πετρίτσι, μερικές γραμμές για την αφεντιά μου.

 

 

Γεννήθηκα το 1975, λίγο μετά τον διορισμό του πατέρα μου Αβραάμ, ως Κτηνιάτρου στο Νέο Πετρίτσι. Από τότε η οικογένειά μου ρίζωσε στο Νέο Πετρίτσι, που επέλεξε να εγκατασταθεί μόνιμα.

Μεγάλωσα στο χωριό, με πολύ παιχνίδι στις αλάνες και στα κοντινά υψώματα, και δημιουργώντας μικρούς θεατρικούς θιάσους, με άλλα παιδιά της ηλικίας μου, ή εκδίδοντας σχολικές εφημερίδες. Ήταν τα όμορφα και ανέμελα χρόνια.

Το 1994 πέτυχα την εισαγωγή μου στο ΤΕΙ Αυτοματισμού Πειραιά, αλλά πήρα την απόφαση -με την υποστήριξη των γονιών μου- ν’ ακολουθήσω αυτό που πραγματικά αγαπούσα. Τη δημοσιογραφία. Η επιλογή αυτή, με δικαίωσε απόλυτα στη συνέχεια.

Υπηρέτησα τη στρατιωτική μου θητεία στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου και το 1998 επέστρεψα στις Σέρρες, όπου εργάστηκα ως δημοσιογράφος αρχικά στο ΤΗΛΕ-ΕΠΙΛΟΓΕΣ και στη συνέχεια στο ΔΙΚΤΥΟ τηλεόραση.

 

Την ίδια περίοδο μαζί με άλλα παιδιά από το Νέο Πετρίτσι, ανασυστήσαμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού, ξεκινώντας μια σειρά από εκδηλώσεις που κατέστησαν το χωριό σημείο αναφοράς εντός και εκτός Σερρών (Καρναβαλική Παρέλαση, Γιορτή Νεολαίας κ.α.). Ήταν μια δυνατή ομάδα, που είχε καταφέρει να κάνει μικρά «θαύματα», ανεβάζοντας τον πολιτισμό στο χωριό μας ψηλότερα.

Ένα ρεπορτάζ στην τοπική τηλεόραση το 2000, εντελώς ξαφνικά και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη- με οδηγεί στην Αθήνα, ως ρεπόρτερ στις εκπομπές «ΖΟΥΓΚΛΑ» και «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στην τηλεόραση του ALTER. Ήταν ένα πραγματικό «σχολείο» για νέους δημοσιογράφους, σε μια εποχή που η ερευνητική δημοσιογραφία ήταν στα καλύτερά της.

To 2002 αποφάσισα να εγκαταλείψω την Αθήνα, μια σίγουρη θέση και μια επαγγελματική πορεία με προοπτική για να επιστρέψω στο Ν.Πετρίτσι. Ως Ειδικός Συνεργάτης του (τότε) Δημάρχου Πετριτσίου Θεόδωρου Ταλιουρίδη (2003-2007), αναλαμβάνοντας τον τομέα της επικοινωνίας, του πολιτισμού και της Νεολαίας. Ήταν μια δημιουργική περίοδος -παρά τα προβλήματα- για την οποία ευχαριστώ τον τότε δήμαρχο. Μία σειρά από υποδομές (Κινηματοθεάτρο Μελίνα Μερκούρη, Στέγη Μουσικής, Net Στέκι (Βυρώνεια), ΟΙΚΟ – Περίπτερο (Μανδράκι) κ.α.) ήταν αποτέλεσμα δικών μου πρωτοβουλιών που ενστερνίστηκε και υλοποίησε η δημοτική Αρχή, αλλά στη συνέχεια κάποια από αυτά απαξιώθηκαν και εγκαταλείφθηκαν. Το ίδιο συνέβη και με εκδηλώσεις η οποίες εάν συνεχιζόντουσαν έως σήμερα, θα προσέλκυαν χιλιάδες επισκέπτες στην περιοχή μας.

Το 2007 επέστρεψα εκ νέου στην Αθήνα, όπου ανέλαβα αρχισυντάκτης στις εκπομπές «Ζούγκλα» και «Κίτρινος Τύπος» στην τηλεόραση του Alter. Νέες προκλήσεις, νέες εμπειρίες έως το 2009 οπότε θα κλείσει οριστικά -ποτέ βέβαια μη λές ποτε- ο κύκλος της τηλεόρασης. Από τότε έως σήμερα εργάζομαι στην εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, αναδεικνύοντας θέματα που έχουν σχέση με εθνικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Τα τελευταία χρόνια εργάζομαι παράλληλα και στο μεγαλύτερο ενημερωτικό site της χώρας (protothema.gr).

Όλα αυτά τα χρόνια που ζω στην Αθήνα, ουδέποτε διέκοψα τις σχέσεις μου με την ιδιαίτερη πατρίδα μου. Το «Ο Σαββίδης έκανε το Σέρρες – Αθήνα : Ομόνοια – Σύνταγμα» έγινε ανέκδοτο στη δουλειά μου, αντικατοπτρίζοντας την πραγματικότητα,

Προωθώντας τον τουρισμό της ευρύτερης διασυνοριακής περιοχής της Κερκίνης, εξέδωσα την περίοδο 2012 – 2014 το δίγλωσσο τουριστικό περιοδικό “ILK”, ένα τολμηρό εγχείρημα για την εποχή αλλά και στις δύο πλευρές των συνόρων.

Μία ιδέα που γεννήθηκε το 2015, είχε ως αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε μια κορυφαία εκδήλωση που κάθε χρόνο φέρνει χιλιάδες ξένους επισκέπτες στην περιοχή μας. Η εκδήλωση «ΡΟΥΠΕΛ 1941. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ», με μπροστάρη τον δήμο Σιντικής, πέτυχε να βάλει την Σιντική στον Ευρωπαϊκό Χάρτη εκδηλώσεων του Liberation Route. Για όσους γνωρίζουν, αντιλαμβάνονται τη σημασία του όχι μόνο για τον δήμο μας, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα. Το Ν.Πετρίτσι, ως πρώτο χωριό στην είσοδο των Στενών του Ρούπελ, μπορεί ν’ αξιοποιήσει στο έπακρο τις ευκαιρίες και τις προοπτικές όχι μόνο της συγκεκριμένης εκδήλωσης, αλλά και ν’ αναδειχθεί ως προορισμός ιστορικού τουρισμού με την αξιοποίηση και ανάδειξη του οχυρού Ιστίμπεη και παρακείμενων παροπλισμένων οχυρώσεων του Μπέλλες.

Είμαι ένας εκ των ιδρυτών της Κοιν.Σ.Επ. Άγκιστρο Δράση, που τα τελευταία χρόνια έχει ιδρύσει το Γραφείο Εναλλακτικού Τουρισμού Agkistro Action, αναδεικνύοντας παράλληλα -για πρώτη φορά στην Ελλάδα- τον ιστορικό βιωματικό τουρισμό σε παροπλισμένες οχυρώσεις του Β΄ Π.Π. σε συνεργασία με το ΓΕΣ, το Υπ. Εθνικής Άμυνας, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τον δήμο Σιντικής.

Η οικογενειακή επιχείρηση «ΜΕΘΟΡΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ» στη Βυρώνεια, είναι ένα καλό παράδειγμα μιας καλής προσωπικής ιδέας που εξελίχθηκε σε τουριστικό πόλο και σημείο αναφοράς, με υπομονή, επιμονή και μεράκι.

Θα μπορούσα να γράφω παραγράφους ολόκληρες για τα σεμινάρια, που έχω παρακολουθήσει τα ενδιαφέροντα κλπ, αλλά νομίζω πως είναι δευτερεύοντα.

Ενημερωτικά, εχω δύο γονείς (Αβραάμ Παρθένα) , που τους χρωστάω πολλά, τρία αδέλφια (Σοφία, Ελευθέριος, Μαγδαληνή), μία νύφη (Στέλλα) και πέντε ανίψια (Νένα, Αβραάμ, Εβελίνα, Κωνσταντίνος, Δημήτρης) που τους λατρεύω. Για τους -έχοντες την απορία δεν είμαι νυμφευμένος αν και το πατρικό ένστικτο είναι έντονο.

Πήρα την απόφαση να επιστρέψω και να εργαστώ για το χωριό μου, μαζί με ανθρώπους που μας ενώνουν τα ίδια όνειρα και οι ίδιες αγωνίες, εγκαταλείποντας μια καλή επαγγελματική πορεία στη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, έναν καλό μισθό -στην εποχή της κρίσης- και την «άνετη» ζωή της Αθήνας. Πολλοί το λένε «ρίσκο» και δεν το φοβάμαι. Όσο και εάν αυτό ξινίζει σε κάποιους, η καρέκλα δεν είναι αυτοσκοπός. Εξάλλου ουδείς αμφισβητεί πως εάν σήμερα ήθελα να είμαι υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος θα μπορούσε να συμβεί άνετα. Πήρα την απόφαση ν’ ασχοληθώ με το χωριό μετά από παρότρυνση συγχωριανών που πλέον παίρνουν πρωτοβουλίες για ν’ αλλάξει η εικόνα. Μ’ ενδιαφέρει να είμαι χρήσιμος και αποτελεσματικός, χωρίς έπαρση και αλαζονεία. Ευχαριστώ, για μια ακόμη φορά, όλους όσους συμμετέχουν στο εγχείρημα της Ανεξάρτητης Κίνησης Ενεργών Πολιτών.