Σαν σήμερα, πριν από έναν χρόνο, στις 14 Φεβρουαρίου 2024, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Σιντικης, ψήφισε ομόφωνα αίτημα για τη δημιουργία νέας βάσης του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) στη Ροδόπολη, με 24ωρη λειτουργία και πλήρη στελέχωση. Ήταν ένα ψήφισμα που αποτύπωνε μια πραγματική ανάγκη. Έναν δήμο τεράστιο σε έκταση, ακριτικό, με γερασμένο πληθυσμό και απομακρυσμένους οικισμούς, που δεν μπορεί να εξαρτάται από ένα οριακά στελεχωμένο ασθενοφόρο.
Το πρόβλημα ήταν και παραμένει υπαρκτό. Η Βάση ΕΚΑΒ στην Κοίμηση κάλυπτε μια τεράστια περιοχή που αφορά τόσο τη Σιντική όσο και τον Δήμος Ηράκλειας.
Το ψήφισμα της Σιντικής ήταν σωστό και δίκαιο. Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο: τι έγινε μετά;
Στην τοπική αυτοδιοίκηση ένα ψήφισμα είναι η αφετηρία για αγώνα, όχι το αποτέλεσμα. Η πραγματική πολιτική κρίνεται στη συνέχεια: στις συναντήσεις που γίνονται, στα έγγραφα που κατατίθενται, στις πιέσεις που ασκούνται, στις συμμαχίες που οικοδομούνται, στη διαρκή παρακολούθηση μέχρι να υπάρξει απτό αποτέλεσμα. Κρίνεται στο αν ένα θέμα παραμένει ζωντανό μέχρι να λυθεί ή αν ξεχνιέται μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.
Από την άλλη, ο Δήμος Ηράκλειας κινήθηκε διαφορετικά. Με επίσημο έγγραφο προς τη διοίκηση του ΕΚΑΒ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ζήτησε την αναβάθμιση της Βάσης Κοίμησης σε Τομέα παροχής προνοσοκομειακής φροντίδας. Το αίτημα τεκμηριώθηκε με συγκεκριμένα στοιχεία: τέσσερα Κέντρα Υγείας, πληθυσμός 52.000 κατοίκων, ανάγκη 24ωρης κάλυψης. Υποστηρίχθηκε πολιτικά και σήμερα προχωράει η διαδικασία προκήρυξης θέσεων και ουσιαστικής ενίσχυσης.
Εδώ βρίσκεται η καθαρή αντιπαραβολή δύο διαφορετικών διοικητικών αντιλήψεων.
Από τη μία, ο Δήμαρχος Ηράκλειας μετέτρεψε το πρόβλημα σε συγκεκριμένη διοικητική διαδικασία με ρεαλιστικό στόχο. Από την άλλη, ο Δήμαρχος Σιντικής περιορίστηκε σε ένα φιλόδοξο ψήφισμα για νέα βάση στη Ροδόπολη, χωρίς να προκύπτει μέχρι σήμερα οργανωμένη και διαρκής διεκδίκηση που να οδηγεί σε αποτέλεσμα.
Η διαφορά δεν είναι επικοινωνιακή. Είναι βαθιά ουσιαστική. Ο ένας κινήθηκε με μεθοδικότητα. Ο άλλος έμεινε στη διακήρυξη.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Σιντική έχει δικαίωμα και ίσως ανάγκη για ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση. Όμως η πολιτική ωριμότητα φαίνεται στην ιεράρχηση και στη στρατηγική. Αν η αναβάθμιση της Βάσης Κοίμησης ήταν το εφικτό πρώτο βήμα, τότε όφειλε να αποτελεί κοινή, επίμονη και συντονισμένη προτεραιότητα.
Και σήμερα, ακριβώς έναν χρόνο μετά, αντί για απολογισμό πράξεων και επίσημη ενημέρωση, βλέπουμε ξανά επικοινωνία. Εικόνες με καρδούλες αντί ουσίας. Λεζάντες αντί αποτελέσματος. Δηλώσεις αγάπης αντί διοικητικής λογοδοσιας.
Η αγάπη για έναν τόπο δεν αποδεικνύεται με σύμβολα. Δεν μετριέται σε αναρτήσεις ούτε σε σκηνοθετημένες παρουσίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποδεικνύεται όταν τα αιτήματα γίνονται πράξη. Όταν τα προβλήματα μετατρέπονται σε διαδικασία. Όταν η διαδικασία οδηγεί σε αποτέλεσμα.
Μέχρι τότε, αυτό που βιώνει η Σιντική είναι μια διοίκηση που επενδύει περισσότερο στην εικόνα παρά στην ουσία. Μια συνεχής προσπάθεια αυτοπροβολής που επιχειρεί να καλύψει το κενό της αποτελεσματικότητας.
Αν σήμερα αρχίζει επιτέλους να διαφαίνεται ένα θετικό αποτέλεσμα στο ζήτημα της Βάσης ΕΚΑΒ Κοίμησης, αυτό δεν ήρθε από καρδούλες και συνθήματα. Ήρθε από συγκεκριμένες ενέργειες, με συγκεκριμένο στόχο και συγκεκριμένη μεθοδολογία.
Στο τέλος, οι δημότες δεν θα θυμούνται τις αναρτήσεις. Θα θυμούνται αν, στη δύσκολη στιγμή, έφτασε εγκαίρως το ασθενοφόρο. Εκεί κρίνεται η διοίκηση. Εκεί ξεχωρίζει ποιος διεκδίκησε και ποιος έμεινε στα λόγια.
Οι πολίτες έχουν μνήμη. Θυμούνται τι λεγόταν χθες και βλέπουν τι γίνεται σήμερα. Μπορεί πολλοί να έχουν αποστασιοποιηθεί από τα κοινά, απογοητευμένοι από τη γενικότερη εικόνα της αυτοδιοίκησης, όμως η κοινωνία δεν έχει πάθει αμνησία. Υπάρχουν άνθρωποι που παρακολουθούν, συγκρίνουν και αξιολογούν.
Και όταν έρθει η ώρα της κρίσης, δεν θα μετρηθούν οι καρδούλες ούτε οι λεζάντες. Θα μετρηθούν τα αποτελέσματα.