Με πολυσέλιδη επιστολή ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου επανέρχεται για την επετειακή έκδοση του «ΡΟΥΠΕΛ 1941. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ» που δεν κυκλοφόρησε
Σε νέο κύκλο δημόσιας αντιπαράθεσης οδηγείται η υπόθεση της επετειακής έκδοσης για τα δέκα χρόνια της εκδήλωσης «ΡΟΥΠΕΛ 1941. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ», καθώς ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος απαντά με πολυσέλιδη ανοιχτή επιστολή στον Δήμαρχο Σιντικής Γιώργο Τάτσιο. Με αιχμές για «πολιτική παρέμβαση λογοκρισίας», αναφορές στο Ιστίμπεη, αιτιάσεις για στοχοποίησή του και ευθεία κριτική στον τρόπο διαχείρισης της ιστορικής μνήμης των Οχυρών, ο κ.Μακάριος επιχειρεί να δώσει τη δική του απάντηση στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες.
Στην επιστολή του ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου καταγγέλλει ουσιαστικά «λογοκρισία», υποστηρίζοντας ότι η μη δημοσίευση του χαιρετισμού του στην επετειακή έκδοση του σωματείου «Στενωπός» δεν ήταν απλή διαφωνία αλλά παρέμβαση σε μια διαφορετική άποψη. Υποστηρίζει ότι με την απόσυρση της έκδοσης απαξιώθηκε και η εργασία δεκάδων εθελοντών της αναβίωσης και του σωματείου.
Επιμένει ότι ουδέποτε αμφισβήτησε τον ηρωισμό του Ιστίμπεη, ξεκαθαρίζοντας πως η τοποθέτησή του αφορούσε τον στρατηγικό και παρατηρητικό ρόλο του οχυρού λόγω θέσης και όχι υποβάθμιση της μάχης ή των υπερασπιστών του. Χρησιμοποιεί μάλιστα τη φράση πως «δεν υπάρχει μέτρον ηρωισμού».
Κατηγορεί αναρτήσεις του Συνδέσμου Φίλων Οχυρού Ιστίμπεη, ότι παρουσίασαν επιλεκτικά τον χαιρετισμό του, δημιουργώντας -όπως αναφέρει- κλίμα στοχοποίησης και «μπούλινγκ» εις βάρος του, ενώ αφήνει σοβαρούς υπαινιγμούς για ανώνυμη ιστοσελίδα που, κατά φημολογία, συνδέεται με τον δήμαρχο Σιντικής και συνεχίζει επιθέσεις εναντίον του.
Υπερασπίζεται ανοιχτά τον δημοσιογράφο της έκδοσης, λέγοντας ότι έκανε τη δουλειά του χωρίς να λογοκρίνει το κείμενο και τονίζει ότι η διαφορετική άποψη δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «διχαστική», αλλά αποτελεί στοιχείο δημοκρατικού διαλόγου.
Ασκεί κριτική στον τρόπο παρουσίασης της αναβίωσης στο Ιστίμπεη, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τη χρήση φωτορυθμικών και laser, τα οποία -όπως λέει- παραπέμπουν περισσότερο σε θέαμα παρά σε αυθεντική ιστορική αναπαράσταση. Παράλληλα, θέτει ερώτημα γιατί η αναβίωση δεν γίνεται στον φυσικό χώρο του οχυρού, συνδέοντάς το με προβλήματα πρόσβασης.
Ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου αμφισβητεί επίσης ότι υπάρχει συγκροτημένο σχέδιο ανάδειξης της Γραμμής Μεταξά, χαρακτηρίζοντας επικοινωνιακή τη σύγκριση της Σιντικής με τη Νορμανδία και ζητώντας απαντήσεις για μελέτες, υποδομές, χρηματοδοτήσεις και δημόσια διαβούλευση.
Παράλληλα αναγνωρίζει ότι η μαθητική αναβίωση του Ρούπελ κινείται προς σωστή κατεύθυνση και δηλώνει ότι έχει αναθεωρήσει σε μεγάλο βαθμό τη στάση του απέναντι στην εκδήλωση της αναβίωσης στο Ρούπελ, διατηρώντας όμως επιφυλάξεις για την -όπως υποστηρίζει- υποβάθμιση της επετείου της 6ης Απριλίου. Προτείνει μάλιστα συγχώνευση των δύο εορτών σε μία ενιαία διοργάνωση τον Μάιο.
Τέλος, εξαπολύει ευθεία πολιτική αιχμή προς τον Δήμαρχο Σιντικής Γιώργο Τάτσιο, λέγοντας ότι λειτουργεί περισσότερο ως «πρόεδρος του ΣΦΟΙ» και λιγότερο ως Δήμαρχος ολόκληρης της Σιντικής, υποστηρίζοντας ότι ο ρόλος ενός δημάρχου είναι να λειτουργεί ενωτικά απέναντι σε όλους τους φορείς και όχι να εμφανίζεται ως υπερασπιστής ενός μόνο σωματείου.
Oλόκληρη η επιστολή του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριου, έχει ως εξής :
Προς τον κ. Γεώργιο Τάτσιο
Δήμαρχο Σιντικής
Κύριε Δήμαρχε,
Με προσοχή διάβασα την ανοιχτή επιστολή σας που την απευθύνετε αορίστως με την προσφώνηση ΄΄Σεβασμιώτατε΄΄ χωρίς τίτλο, όνομα και ιδιότητα . Από το περιεχόμενο της κατάλαβα ότι την απευθύνετε σε μένα αλλά ακόμη κατάλαβα ότι προς τιμήν μου αφιερώσατε πάρα πολύ χρόνο για να
γράψετε την μακροσκελή απάντηση σας.
Ενωτικά όπως πράττω πάντοτε και χωρίς διάθεση διχαστική έχω να παρατηρήσω τα πιο κάτω για να έχουν όλοι σφαιρική αντίληψη για το επίμαχο θέμα του Ιστίμπεη που τόσο πολύ σας απασχολεί και ως αντιλαμβάνομαι σας στεναχωρεί.
1ον ) Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος έχει δικαίωμα να διαφωνεί με μια δημόσια τοποθέτηση. Το ζήτημα είναι αν μια διαφορετική άποψη λογοκρίνεται . Ώς Δήμαρχος Σιντικής εμφανίζεσθε να παρεμβαίνετε υπέρ του Συνδέσμου Οχυρού Ιστίμπεη ώστε να μη δημοσιευθεί αυτούσια μια δημόσια θέση μου στην επετειακή έκδοση του Σωματείου ΄΄ΣΤΕΝΩΠΟΣ΄΄ που δεν είναι καινούργια αλλά πολύ παλιά τοποθέτηση μου γύρω από το θέμα των εορτών των Οχυρών Ρούπελ και Ιστίμπεη ως και των εορτών της Αναβίωσης. Την ώρα που ‘σεις υποστηρίζετε ότι προστατεύετε τους εθελοντές του ΣΦΟΙ από δήθεν προσβολές, αγνοείτε ότιν με την απόσυρση της έκδοσης απαξιώθηκε η εργασία δεκάδων άλλων εθελοντών της Αναβίωσης και του Σωματείου ΄΄ΣΤΕΝΩΠΟΣ΄΄ που εργάστηκαν μηνες γι΄ αυτήν την έκδοση. Έφ’ όσον ο χαιρετισμός που έστειλα επισήμως με την υπογραφή μου δεν περιείχε ύβρεις ή άλλους χαρακτηρισμούς η μη δημοσίευση του συνιστά προσβολή στο πρόσωπο μου αλλά και πολιτική παρέμβαση λογοκρισίας που δεν μπορεί να σας δικαιώσει. Επί του προκειμένου σας παραπέμπω στην εκκλησιαστική εφημερίδα ΄΄Ορθόδοξος Τύπος΄΄ που μονίμως αντιπολεύεται τα πρόσωπα της Εκκλησίας και πόσο δημοκρατικά αντιμετωπίζεται από τα επίσημα εκκλησιαστικά όργανα μας .
2ον )Το Ιστίμπεη σαφώς ήταν μάχιμο Οχυρό της Γραμμής Μεταξά. Ουδείς το αμφισβητεί. Πολύ περισσότερον εγώ. Ωστόσο λόγω της στρατηγικής του θέσης είχε και κρίσιμο παρατηρητικό ρόλο καθώς εξασφάλιζε οπτική εποπτεία της Βουλγαρικής ενδοχώρας και είχε σχεδιασμό που συνδεόταν ακόμη και με αντιεπιθετικές ενέργειες προς την περιοχή του Βουλγαρικού Πετριτσίου .
Ακόμη και σήμερα το ίδιο ρόλο επιτελεί . Δεν διερωτήθηκατε ποιός είναι ό ρόλος σήμερα της εγκατάστασης στο Οχυρό του Ιστίμπεη δορυφόρων και ραντάρ; Επομένως η δημόσια αναφορά μου δεν μπορεί να παρουσιάζεται ώς ΄΄παραχάραξη ΄΄, όταν αγγίζει μια πραγματική επιχειρησιακή διάσταση του Οχυρού .
3ον ) Ουδείς αμφισβήτησε ή αμφισβητεί τον ηρωισμό της Φρουράς του Ιστίμπεη ούτε των άλλων Οχυρών του Μπέλλες . Δεν υπάρχει ΄΄μέτρον ηρωισμού ΄΄. Ξέρετε κατά το εθνικό μας ποιητή ΄΄η ελευθερία και ο ηρωισμός δεν μετριέται με το στρέμμα, αλλά με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με αίμα ΄΄. Το πρόβλημα είναι ότι δημιουργείται μια τεχνητή ένταση ενώ στην πραγματικότητα η αναφορά μου δεν υποβαθμίζει τους υπερασπιστές.
Αντίθετα αναρτήσεις του ΣΦΟΙ προσπάθησαν επιλεκτικά να παρουσιάσουν το περιεχόμενο του χαιρετισμού μου δημιουργώντας κλίμα στοχοποίησης μου θα έλεγα μπούλιγκ εναντίον μου, χωρίς από πλευράς Δημάρχου δημόσιας αποστασιοποίησης και καταδίκης τέτοιων συμπεριφορών .
Εκτός τούτων οφείλω να σας πώ ότι ενώ δημόσια τείνετε είς εμέ χείρα φιλίας την ίδια ώρα σε ανώνυμη ιστοσελίδα που φημολογείται ότι είστε διαχειριστής συνεχίζεται η επίθεση εναντίον μου. Και μάλιστα συστηματικά και αδίκως επειδή έχω το θάρρος της γνώμης μου,καλλιεργώντας κλίμα φανατισμού και πόλωσης.
4ον ) Η αναφορά μου όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της δεν αφορούσε έπ’ ουδενί στο άν υπήρχε ιστορικά επισκεψιμότητα στο Ιστίμπεη την ημέρα εορτασμού της επετείου 6/4 αλλά ΄τη νεότερη προσπάθεια ανάδειξης που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός ότι υπήρχαν προσκυνηματικές επισκέψεις και τελετές από τη δεκαετία του 1960 είναι ιστορικά ενδιαφέρον αλλά δεν αναιρεί την ουσία της συζήτησης. Αν μελετήσετε καλά τη φωτογραφία σας του 1960 θα καταλάβετε ότι δεν ανήκει στην ιστορική μνήμη των εορτών της επετείου αλλά κάποιο άλλο γεγονός .
Ίσως και Πρωτομαγιάς. Η δεύτερη του 1974 , είναι της περιόδου της δικτατορίας με όλες τις υπερεθνικιστικές εξάρσεις που είχαμε τότε.
5ον ) Ο δημοσιογράφος που έχει όνομα άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι μαζί του και απορώ γιατί δεν κατονομάζεται έκανε αυτό που οφείλει να κάνει. Υπηρετεί το λειτούργημα του και δεν λογόκρινε το κείμενο μου. Αν αφαιρούσε σημεία ή παρενέβαινε στο περιεχόμενο του τότε θα μπορούσε βάσιμα να κατηγορηθεί από μένα και δικαίως . Η διαφορετική άποψη δεν καθιστά κάποιον ΄΄διχαστικό΄΄. Αντίθετα ο δημόσιος διάλογος είναι στοιχείο δημοκρατίας. Αν κάποιοι διαφωνούν οφείλουν να απαντήσουν δημόσια και όχι να ζητούν την απόσυρση μιας έκδοσης. Σείς ώς Δήμαρχος πως θα αντιδρούσατε εάν ο δημοσιογράφος λογόκρινε τον χαιρετισμό σας που τον δημοσίευσε αυτούσιο;
6ον ) Αν το κείμενο μου θεωρήθηκε πρόβληματικό (από έναν ή από ολόκληρη επιτροπή ) υπάρχουν θεσμικοί τρόποι αντίδρασης. Δημόσια απάντηση, δήλωση διαφωνίας, ακόμη και παράθεση αντιλόγου. Η απόφαση να μη διανεμηθεί συνολικά μια επετειακή έκδοση η οπόια περιείχε ιστορικό και τεκμηριωμένο υλικό όπως το αφιέρωμα για τη Μάχη των Λουτρών και τους άταφους πεσόντες ξεπερνά τα όρια της πολιτικής ευαισθησίας και εγείρει σοβαρά ερωτήματα περί λογοκρισίας . Όσον αφορά το θέμα της συναπόφασης με τον πρόεδρο του Σωματείου γα την μη κυκλοφορία της έκδοσης διέψευσε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό το μέλος του Δ.Σ. Νεκτάριος Ταφλανίδης . Αν όμως ισχύει αυτό που λέτε τότε είναι ένοχος και εκείνος.
7ον ) Ουδείς αμφισβητεί τις μάχες που δόθηκαν στο Ιστίμπεη ούτε τη θυσία της Φρουράς του. Είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι το Οχυρό κατελήφθη το μεσημέρι της δεύτερης ημέρας της γερμανικής επίθεσης. Ωστόσο η ιστορική μνήμη απαιτεί σεβασμό και ακρίβεια. Η χρήση φωτορυθμικών και laser κατά τις Αναβιώσεις παραπέμπουν σε θέαμα παρά σε αυθεντική αναπαράσταση. Παράλληλα εύλογο τίθεται το ερώτημα . Εφόσον πρόκειται για αναβίωση του Ιστίμπεη γιατί δεν πραγματοποιείται στον φυσικό του χώρο αλλά στο Ν.Πετρίτσι; Μήπως επειδή η πρόσβαση παραμένει προβληματική λόγω του κακού οδικού δικτύου και το ίδιο το ακατάστατον του εδάφους της περιοχής δεν προσφέρεται για διοργάνωση τέτοιου μεγέθους. Αν ισχύει αυτό τότε ας ειπωθεί με ειλικρίνεια.
8ον ) Η σύγκριση της Σιντικής με την Νορμανδία ακούγεται ελκυστική επικοινωνιακά αλλά χρειάζεται και ρεαλισμός. Η Νορμανδία δεν αναδείχθηκε μέσα από αποσπασματικές δράσεις, αλλά μέσω κεντρικού σχεδιασμού, κρατικής υποστήριξης, υποδομών, μουσείων, διεθνής δικτύωσης και σταθερής χρηματοδότησης δεκαετιών. ΣτηΣιντική τι ακριβώς υπάρχει; Υπάρχει κάποια ολοκληρωμένη μελέτη η στρατηγικό σχέδιο για την ανάδειξη της Γραμμής Μεταξά; Έχει προηγηθεί δημόσια διαβούλευση με όλους τους εμπλεκομένους φορείς; Έχουν εξασφαλιστεί χρηματοδοτικά εργαλεία; Η περιοριζόμαστε σε αποσπασματικές κινήσεις και αιτήματα προς το ΤΕΘΑ χωρίς σαφή προσανατολισμό; Ο Δήμαρχος σ’ όλα τα πιό πάνω οφείλει να λειτουργεί συνθετικά και ενωτικά και όχι ανταγωνιστικά προς όλους ανοίγοντας το διάλογο με όσους ασχολούνται με το ζήτημα των Οχυρών και όχι να περιορίζεται μόνο στο ΣΦΟΙ .
9ον) Η μαθητική αναβίωση του Ρούπελ κινείται αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση και αποτελεί μια από τις πιο ουσιαστικές εκπαιδευτικές δράσεις που υλοποιούνται γύρω από την μάχη των Οχυρών. Είναι θετικό ότι ο Δήμος Σιντικής στηρίζει την προσπάθεια αυτή. Παράλληλα αποτελεί και μία έμπρακτη απόδειξη ότι η ανάδειξη της Γραμμής Μεταξά χρειάζεται σαφή στρατηγική με επίκεντρο το Ρούπελ ως το πλέον αναγνωρίσιμο και επισκέψιμο Οχυρό χωρίς διάχυση δυνάμεων και αποσπασματικές προσεγγίσεις όπως συμβαίνει σήμερα. Προσωπικά και με την πάροδο των χρόνων βλέποντας το έργο που γίνεται στην Αναβίωση με τα θετικά του αποτελέσματα οφείλω να πω ότι έχω αναθεωρήσει έν πολλοίς την στάση μου απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα. Διατηρώ επιφυλάξεις μόνο για την υποβάθμιση της κεντρικής γιορτής του Ρούπερ της 6ης Απριλίου. Η γνώμη μου που την έχω διατυπώσει και στους αρμόδιους Υπουργούς και Υφυπουργούς αλλά και σε όλους τους ανώτατους Αξιωματικούς είναι η συγχώνευση των δύο εορτών σε μία ώστε να αποφεύγετε η διάσπασή τους και εν πολλοίς και η υποβάθμιση της μίας έναντι της άλλης όπως σήμερα παρατηρήσαμε όλοι μας. Η από κοινού εορτή τον Μάιο δεν αλλάζει τον νόημα της εορτής. Απεναντίας θα ενισχύσει προς το θετικότερο και καλύτερο την εορτή.
10ον) Σείς στο κείμενο της επιστολής σας μιλάτε ως υπερασπιστής ή πρώην πρόεδρος του συγκεκριμένου σωματείου και λιγότερο ώς Δήμαρχος ολόκληρης της Σιντικής. Η προσφορά του ΣΦΟΙ μπορεί να αξιολογηθεί από την κοινωνία και όχι να αυτοχαρακτηρίζεται “αξιοθαύμαστο εθνικό έργο” από πολιτικά πρόσωπα που συνδέονται μεταξύ τους. Η ευθύνη για την διατήρηση και ανάδειξή της ανήκει πρωτίστως στην πολιτεία με ουσιαστική συμβολή της Εκκλησίας η οποία ιστορικά λειτουργεί ως φορέας εθνικής και πνευματικής μνήμης αλλά και των ερευνητών των συλλόγων και της τοπικής κοινωνίας. Ένας Δήμαρχος οφείλει να λειτουργήσει συνδετικά και ενωτικά απέναντι σε όλους αυτούς τους φορείς και όχι να εμφανίζετε ως δημόσιος εκφραστής ή υπερασπιστής ενός μόνου Σωματείου.
11ον ) Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει γιατί συνεχίζετε να λειτουργείτε ως πρόεδρος του ΣΦΟΙ και λιγότερο ως Δήμαρχος ολόκληρης της Σιντικής ο οποίος οφείλει να λειτουργεί ενωτικά με πνεύμα συνεργασίας απέναντι σε όλους τους φορείς που δραστηριοποιούνται γύρω από την μάχη των Οχυρών. Αφήστε την κοινωνία να κρίνει το έργο του κάθε σωματείου και κυρίως την ανταποδοτικότητα του στην τοπική κοινωνία και οικονομία όπως ξεκάθαρα αποτυπώνεται στην περίπτωση της αναβίωσης στο Ρούπελ η οποία έχει εξελιχθεί σε κορυφαίο γεγονός με ουσιαστικό αποτύπωμα για την περιοχή. Παράλληλα ενώ αναφέρεστε διαρκώς στα ζητήματα προσβασιμότητας προς το Ιστίμπεη, δεν είδαμε μέχρι σήμερα κάποια ουσιαστική πρωτοβουλία από τη Δημοτική Αρχή της οποίας είστε επικεφαλής για τη βελτίωση της κατάστασης. Η ιστορική μνήμη της Μάχης των Οχυρών δεν υπηρετείται μονοσήμαντα ούτε αποτελεί πεδίο ΄΄ιδιοκτησίας΄΄ οποιουδήποτε φορέα. Απαιτεί σύνθεση, συνεργασία και κοινό σχεδιασμό ανάμεσα στην πολιτεία την εκκλησία τους ιστορικούς ερευνητές τα σωματεία και την τοπική κοινωνία. Αυτός είναι ο ρόλος που οφείλει να υπηρετεί ένας δήμαρχος: Να ενώνει και όχι να εκπροσωπεί επιλεκτικά μία μόνο πλευρά.
12ον ) Τέλος πράγματι όλοι έχουμε δικαίωμα να εκφράζουμε δημόσια την άποψή μας και αντίστοιχα να δεχόμαστε κριτική για αυτήν. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι οι απόψεις διακινούνται ελεύθερα και δεν τίθενται σε “γύψο΄΄ επειδή προκαλούν δυσφορία ή διαφωνία. Διότι είναι οξύμωρο να γίνεται επίκληση της ελευθερίας της έκφρασης την ίδια στιγμή που μια επετειακή έκδοση με την δική μου προσωπική άποψη δεν κυκλοφόρησε εξαιτίας ενός δημόσιου χαιρετισμού. ΄Ως προς την “σφαιρική ενημέρωση” αυτή δεν επιτυγχάνεται μέσα από μονοφωνία και αποκλεισμούς αλλά μέσα από σύνθεση απόψεων διάλογο και σεβασμό στην διαφορετική οπτική του κάθε ενός. Έχετε κοντά σας ικανά στελέχη. Ενεργοποιήστε τα . Περιμένουμε υπεύθυνα και ενυπόγραφα τις θέσεις σας.
Κανείς δεν κατέχει το μονοπώλιο της ιστορικής αλήθειας ούτε τις εθνικής μνήμης. Και πράγματι όπως και ‘σεις λέτε δεν χρειάζεται να δοθεί συνέχεια. Αρκεί όμως να μείνει ως παρακαταθήκη ότι η ιστορική μνήμη υπηρετείται καλύτερα όταν ενώνει και δεν διχάζει, όταν επιτρέπει τον διάλογο και όχι την λογοκρισία. Ο καθένας πράγματι ‘εφ ω ετάχθη με ευθύνη όμως απέναντι στην αλήθεια την θεσμικότητα και τον τόπο.”