Όσο οι διοικούντες αυτού του έρμου τόπου θα μας πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες και, αντί για ουσιαστικό έργο, θα αναλώνονται σε εξαγγελίες και μεγάλα λόγια, τόσο όσοι πραγματικά προβληματίζονται για το μέλλον όχι μόνο θα μιλούν δημόσια, αλλά θα καταθέτουν προτάσεις. Λύσεις εφαρμόσιμες, ρεαλιστικές και, κυρίως, λύσεις που μπορούν να μας πάνε έστω ένα σκαλί ψηλότερα.
▪ Πριν από λίγο καιρό, ο ChrisKoulialis έγραψε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο για το πώς ένα εγκαταλειμμένο ακίνητο στο Βαμβακόφυτο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και να εξελιχθεί σε οργανωμένο χώρο στάθμευσης και φιλοξενίας τροχόσπιτων και αυτοκινούμενων.
▪ Με αφορμή κάποιες φωτογραφίες που έπεσαν στην αντίληψή μου στο διαδίκτυο από αντίστοιχους δημοτικούς χώρους στη Γαλλία, έκατσα και έψαξα λίγο περισσότερο το θέμα. Και πραγματικά ενθουσιάστηκα. Όχι γιατί ανακάλυψα κάτι φοβερό και πρωτοποριακό, αλλά ακριβώς γιατί είδα πόσο απλά μπορεί να λειτουργήσει.
▪ Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δημοτικό κάμπινγκ του Bonneville, στην πόλη Μπονβίλ της Γαλλίας. Πρόκειται για έναν οργανωμένο χώρο 68 θέσεων, με ρεύμα, νερό, Wi-Fi, τουαλέτες, ντους και τις απαραίτητες παροχές για τα αυτοκινούμενα.
▪ Και πώς λειτουργεί στην πράξη; Πολύ απλά. Ο ταξιδιώτης φτάνει με το αυτοκινούμενό του στην είσοδο. Δεν χρειάζεται να ψάξει υπάλληλο ή ρεσεψιόν. Χρησιμοποιεί ειδική κάρτα ή το κινητό του και η μπάρα ανοίγει. Μπαίνει στον χώρο, επιλέγει θέση και έχει στη διάθεσή του τις προβλεπόμενες παροχές.
▪ Η είσοδος, η έξοδος, οι κρατήσεις και οι πληρωμές γίνονται ηλεκτρονικά. Με απλά λόγια, μεγάλο μέρος της λειτουργίας είναι αυτοματοποιημένο και έτσι δεν χρειάζεται να υπάρχει προσωπικό στη ρεσεψιόν όλο το 24ωρο.
▪ Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο τοπικός δήμος δεν χρειάζεται να τα κάνει όλα μόνος του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση συνεργάζεται με εξειδικευμένο δίκτυο, το οποίο αναλαμβάνει το σύστημα πρόσβασης, τις ηλεκτρονικές πληρωμές, τις κρατήσεις και την προβολή του χώρου.
▪ Και το αποτέλεσμα δεν είναι θεωρητικό. Στον επίσημο οικονομικό σχεδιασμό του δήμου Μπονβίλ για το 2026 αναφέρεται ότι το δημοτικό κάμπινγκ είχε το 2025 τζίρο 92.000 ευρώ και κατέγραψε 6.310 διανυκτερεύσεις. Για σύγκριση, ο μέσος όρος των ετών 2023 και 2024 ήταν περίπου 70.000 ευρώ τζίρος και 5.300 διανυκτερεύσεις.
▪ Δηλαδή μιλάμε για μια δημοτική υποδομή που δεν υπάρχει απλώς για να υπάρχει. Φέρνει επισκέπτες, διανυκτερεύσεις και πραγματικό οικονομικό αποτέλεσμα. Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον για εμάς.
▪ Δεν χρειάζεται κάθε πρόταση ανάπτυξης να κοστίζει εκατομμύρια. Υπάρχουν μικρότερες και έξυπνες παρεμβάσεις που μπορούν να φέρουν επισκέπτες στην περιοχή, να δημιουργήσουν κίνηση στα χωριά, στα καταστήματα και στην εστίαση.
▪ Το Βαμβακόφυτο είναι μια τέτοια περίπτωση που αξίζει τουλάχιστον να εξεταστεί σοβαρά. Και δεν είναι η μόνη. Είμαστε πύλη εισόδου της χώρας. Αρκεί να σταθεί κάποιος στον Προμαχώνα και να δει πόσα αυτοκινούμενα μπαινοβγαίνουν καθημερινά στην Ελλάδα. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της κίνησης σήμερα απλώς περνά από τον τόπο μας. Γιατί να μη δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε κάποιοι από αυτούς τους ταξιδιώτες να σταματούν εδώ για μία ή δύο ημέρες;
▪ Αντίστοιχοι οργανωμένοι χώροι θα μπορούσαν να εξεταστούν και στα Λουτρά Σιδηροκάστρου, συνδυάζοντας τη διαμονή με τον ιαματικό τουρισμό, αλλά και στις παλιές πισίνες της Βυρώνειας, αξιοποιώντας έναν χώρο που σήμερα ρημάζει.
▪ Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Χρειάζεται να κοιτάξουμε τι κάνουν αλλού, να πάρουμε ό,τι λειτουργεί και να το προσαρμόσουμε στα δικά μας δεδομένα. Τα αυτοκινούμενα περνούν ήδη από την πόρτα μας. Το θέμα είναι αν θα συνεχίσουμε απλώς να τα κοιτάμε να περνούν ή αν κάποια στιγμή θα τους δώσουμε έναν λόγο να σταματήσουν.
▪ Για να γίνουν όμως όλα αυτά, χρειαζόμαστε μια διοίκηση που θα παράγει έργο και όχι περιεχόμενο για τα socialmedia. Που δεν θα ξοδεύει τον χρόνο της στήνοντας με την Α.Ι. κακόγουστα, φανταχτερά έντυπα και εικόνες, προσπαθώντας να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα ως επιτυχία.